ادبیات

راهکارهای آماده کردن دانش آموزان از نظر روحی و ...

با آغاز فصل زیبای بهار و لطافت هوا، فرصت مناسبی برای آماده شدن دانش آموزان جهت موفقیت در امتحانات پایانی (خرداد) می باشد. لذا مناسب دیده شد که مطلبی مفید برای تقویت شور و حال مطالعه ارائه گردد. امیدواریم مؤثر واقع گردد:

انگیزه، حالات درونی فرد است که موجب تداوم رفتارش تا رسیدن به هدف می‌شود. انگیزه ارتباط مستقیم و مثبت با پیشرفت تحصیلی دارد.

به همین علت علاوه بر آنکه انگیزه وسیله‌ای برای پیشرفت تحصیلی در نظر گرفته می‌‌شود، گاهی از آن به عنوان هدف نیز نام برده می‌شود، زیرا با افزایش انگیزه، پیشرفت تحصیلی نیز پدید می‌آید.

از آنجا که هوش و استعداد تحصیلی به‌عنوان دو عامل اساسی در پیشرفت تحصیلی، کمتر تحت تأثیر معلم یا مربی واقع می‌شود، سعی بر آن است که با افزایش انگیزه دانش‌آموزان حداکثر بهره‌وری از هوش صورت گیرد. زیرا در حالت مساوی برابری هوش و استعداد تحصیلی افراد، مشاهده شده است که پیشرفت تحصیلی افراد با انگیزه چشمگیرتر بوده است. با وجود آنکه معلمان در تغییر هوش و استعداد تحصیلی نقش چندانی ندارند، ولی می‌توانند در بالا بردن انگیزه دانش‌‌آموزان مفید واقع شوند.

انگیزه به دو نوع درونی و بیرونی قابل تقسیم است. از انگیزه بیرونی می‌توان به تقویت‌کننده‌هایی چون پول، تائید، محبت، احترام، نمره و از تقویت‌کننده‌های درونی می‌توان به رضایت خاطر و احساس خوب از یادگیری اشاره کرد.

آنچه که بیشتر موجب رفتار خود‌جوش می‌شود، انگیزه درونی است. هدف عمده فعالیت‌های پرورشی معلم یا مربی این است که دانش‌آموز به تدریج از انگیزه‌های بیرونی به سمت انگیزه‌های درونی هدایت شود.

تفاوت اساسی افراد دارای انگیزه درونی با افراد دارای انگیزه بیرونی این است که افراد با انگیزه درونی احساس کفایت بیشتری در خود دارند و کمتر به دیگران اجازه می‌دهند که محرک رفتارشان شوند. این گروه از دانش‌آموزان، خود تعیین کننده رفتارها هستند و به خاطر کفایتی که در خود احساس می‌کنند، باور دارند که می‌توانند با رفتارشان بر محیط خود تأثیر بگذارند.

این گروه از دانش آموزان با انگیزه درون‌گرا، تصورشان این است که موفقیت و عدم موفقیت در تحصیل به خاطر نحوه رفتار صحیح یا غلط خودشان است.

اما برخلاف آنها، دانش‌آموزان باانگیزه برون‌گرا، احساس بی‌کفایتی یا کفایت کمم داشته و همواره تصور می‌کنند که موفقیت آنها تحت تأثیر عوامل محیطی نظیر:

معلم و سوالات سخت است. این گروه از دانش‌آموزان حتی اگر درس بخوانند، باز هم موفقیت چندانی نخواهند داشت. چرا که اندک تلاش آنها به خاطر همان انگیزه‌های بیرونی، همچون فرار از تنبیه یا کسب خواست معلم است. اینان در صورت کسب موفقیت اندک هم آن را به شانس و تصادف نسبت می‌دهند و نه به تلاش و استعداد خود.

این دانش‌آموزان حتی اگر نیم‌نگاهی به موفقیت داشته باشند، آنقدر آن را صعب‌الوصول می‌دانند که دست به عمل نمی‌زنند، در نتیجه هرگز طعم موفقیت را نخواهند چشید.

در حقیقت گام اول در برخورد با این افراد چشاندن طعم موفقیت به آنها و درهم شکستن تصور منفی آنها در مورد دستیابی به موفقیت است. در این صورت است که «موفقیت»، «موفقیت» می‌آورد.

از آنجایی که انسان آمادگی دارد تا فعالیت‌ها و تصوراتش را تعمیم دهد، موفقیت در یک درس منجر به موفقیت در دروس دیگر می‌شود و این موضوع در مورد دروس اصلی هر رشته مهم‌تر است.

درواقع، ضعف درسی در این دروس منجر به بی‌علاقگی به تحصیل و گاهی حتی ترک تحصیل می‌شود و البته عکس آن هم صادق است. به همین علت به معلمان دروس اصلی هر رشته توصیه می‌شود، شرایط آموزشی و امتحانی را مطلوب نمایند و با ارزشیابی‌های مناسب فضای کلاس را لذت‌بخش کنند.

به طورکلی به‌منظور افزایش انگیزه دانش‌آموزان و سوق دادن آنها به سمت درونی شدن انگیزه‌ها راهکارهای زیر توصیه می‌شود:

1 – سعی کنیم اولویت تجربه‌های دانش‌آموزان برای آنها جالب باشد، احساس موفقیت اولیه اعتماد به نفس آنها را افزایش می‌دهد. این موضوع در مسابقات ورزشی نیز مشهود است.

۲ – برای موفقیت دانش‌آموزان پاداش در نظر بگیریم. منتظر نباشیم تا افت تحصیلی اتفاق افتد و سپس موفقیت را تحسین کنیم.

۳ – با احترام گذاشتن به تفاوت‌های فردی دانش‌آموزان، هرگز آنها را با یکدیگر مقایسه نکنیم.

۴ – دانش‌آموزان را در کلاس کمتر درگیر مسائل عاطفی منفی نمائیم و نسبت به حساسیت‌های عاطفی آنان آشنا و در کاهش آن کوشا باشیم. سخت‌گیری و انضباط شدید، تبعیض، بیان قضاوت‌های منفی و خبرهای ناخوشایند از جمله عواملی است که موجب درگیری ذهنی و کاهش علاقه به یادگیری می‌شود.

۵ – بلافاصله پس از آزمون یا پرسش کلاسی، دانش‌آموزان را از نتیجه کار آگاه کنید.

۶- برای اینکه دانش‌آموز بداند، در طول تدریس به‌دنبال آموختن به چیزی باشد، بیان اهداف آموزشی مورد انتظار از او را در ابتدای درس فراموش نکنیم.

۷ – چگونگی یادگیری و نحوه انجام کار برای دانش‌آموز مشخص شود.

۸ – به‌منظور افزایش حس کفایت در دانش‌آموز از او بخواهیم مطالب یاد گرفته شده را به دوستان یا کلاس آموزش دهد.

۹ – در مورد مشکلات درسی دانش‌آموز و ریشه‌یابی آن، با او تبادل نظر و گفت‌وگو کنیم.

۱۰ – تشویق کلامی در کلاس، به صورت انفرادی بسیار حائز اهمیت است.

۱۱ – مطالب درسی را به ترتیب از ساده به دشوار مطرح کنیم.

۱۲ – از بروز رقابت ناسالم در بین دانش‌آموزان پیشگیری شود.

۱۳ – در فرآیند آموزش متکلم وحده نباشیم و یادگیرندگان را در یادگیری مشارکت دهیم.

۱۴ – علاقه به دانش‌آموزان و تعلق خاطر و اهمیت دادن به یکایک آنها، سطح انگیزه‌ها را افزایش می‌دهد.

۱۵ – آموزش را با «تهدید» پیش نبریم.

۱۶ – برای دانش‌آموزان با انگیزه، خوراک علمی کافی داشته باشیم.

۱۷ – با محول کردن مسئولیت به دانش‌آموزان کم توجه، آنان را به رفتارهای مثبت هدایت و علل کم‌توجهی در آنها را بررسی کنید.

۱۸ – شیوه‌های تدریس را از سنتی به شیوه‌های روز تغییر داده و با استفاده از تکنولوژی آموزشی، حواس پنجگانه دانش‌آموزان را به کار گیریم.

۱۹ – میان درس کلاس و مسائل زندگی که به وسیله همان درس قابل حل است، ارتباط برقرار کنیم.

۲۰ – تدریس را با طرح مطالب و پرسش‌های جالب توجه آغاز کرده و با تحریک حس کنجکاوی، دانش‌آموزان را برانگیخته‌تر سازیم.

۲۱ – به وضعیت جسمانی دانش‌آموزان توجه کرده و علل جسمی بی‌توجهی و کاهش انگیزه آنان را بیابیم.

۲۲ – محیط کلاس را با طراحی زیبا و مناسب، جذاب سازیم تا مانع بروز کسالت روحی شویم.

۲۳ – با فرهنگ و تاریخچه زندگی افراد مدرسه یا محله‌ای که در آن تدریس می‌کنیم، آشنا شده و در طول تدریس از مثال‌های آشنا استفاده کنیم.

۲۴ – به منظور اطلاع از نتیجه فعالیت درسی دانش‌آموزان و ارائه بازخورد به موقع و مناسب، تکالیف آنان را بلافاصله در جلسه بعدی ملاحظه و با رفع اشکالات، جنبه‌های مثبت را تشویق کنید.

۲۵ – در گرفتن آزمون و امتحان به قول خود عمل کنیم.

۲۶ – زمان یادگیری باید در حد توان دانش‌آموز باشد. برای تجدید قوا و انگیزه در میان کلاس از وقت تفریح و استراحت غافل نشویم.

۲۷ – دانش‌آموز را از میزان پیشرفت خود آگاه سازیم تا بداند برای رسیدن به هدف چه گام‌های دیگری بردارد.

۲۸ – به لحاظ اخلاقی و ایجاد انگیزه، همیشه خوش‌اخلاق و خوش‌رو باشیم.

۲۹ – به منظور افزایش حس کفایت و مشارکت در ارائه دروس از نظرات دانش‌آموزان استفاده کنیم.

۳۰ – مطمئن باشیم که توجه دانش‌آموزان برای شروع تدریس آماده است.

۳۱ – تمام مطالب دشوار را یکجا و در یک جلسه آموزش ندهیم.

۳۲ – به خاطر داشته باشیم، توجه افراطی به دانش‌آموزان (قوی یا ضعیف) موجب متشنج شدن فضای کلاس می‌شود.

۳۳ – دانش‌آموزان را به گروه‌های «خوب»، «بد» و «ضعیف» تقسیم‌بندی نکنیم.

۳۴ – از ورود به موضوعات حاشیه‌ای که منجر به انحراف توجه کلاس می‌شود، بپرهیزیم.

۳۵ – با ایجاد جلسات بحث و تحلیل به دانش آموزان فرصت تفکر و اظهار نظر بدهیم.

۳۶ – هرگز دانش‌آموزان را مجبور به انجام فعالیت‌های تحقیرکننده نظیر «جریمه» نکنیم.

۳۷ – به افراد درون‌گرا، کمرو، مضطرب که تمایلی به ابراز وجود ندارند، توجه کرده و با تقویت رفتارهای مثبت، آنها را به مشارکت در بحث‌های کلاسی و کارهای گروهی تشویق کنیم.

۳۸ – در روش‌های تدریس، کنفرانس و سمینار را مد نظر قرار دهیم.

۳۹ – تأکید بر نمره، اضطراب دانش‌آموزان را افزایش می‌دهد و مانع از توجه کامل به موضوع درس می‌شود. این دانش‌آموزان با وجود تلاش زیاد از نمرات پایینی برخوردارند و به تدریج رابطه میان تلاش و نتیجه را نادیده می گیرند که در نهایت منجر به از دست رفتن انگیزه خواهد شد.

۴۰ – گاهی از تجربه‌های دوران تحصیل و شکست‌ها و موفقیت‌های خود برای دانش‌آموزان صحبت کنید.

+ نوشته شده در یکشنبه چهارم اردیبهشت 1390ساعت 16:22 توسط |

نکاتی برای موفقيت دانش آموزان در امتحان

اضطراب و استرس هميشه با برخي از فراگيران بويژه دانش‌آموزان در هنگام امتحانات همراه بوده و اين عامل موجب مي‌شود كه دانش‌آموز در عين آمادگي، نتايج مطلوبي بدست نياورد.

به عقيده كارشناسان، اضطراب و استرس در ميان فراگيران و دانش‌آموزاني كه به طور نسبي خود را براي روز امتحان آماده مي‌كنند، بيشتر ديده مي‌شود.

پيروي از يك برنامه منظم و صحيح، آرامش در مكان مطالعه، مطالعه دقيق كتاب‌هاي درسي و آمادگي درسي دانش‌آموزان در طول سال تحصيلي، از عوامل كاهش اضطراب در دانش‌آموزان است.

چنانچه دانش‌آموزان از نظر روحي خود را براي آزمون آماده كنند، هرگز دچاراين مشكل نمي‌شوند و نتيجه مطلوبي در امتحانات بدست خواهند آورد.

به عقيده صاحب نظران، اگر دانش‌آموزان مهارت‌هاي مقابله با اين استرس‌ها و اضطراب‌ها را فراگيرند، ضريب موفقيت و غلبه برتلاطم‌هاي روحي در زمان آزمون افزايش مي‌يابد.

* هنگام تحويل گرفتن ورقه امتحان، به تمام پرسش‌ها توجه نكنيد و پرسش‌ها را به ترتيب و يك به يك جواب دهيد و ذهن خود را مشغول سوالاتي كه جواب آن‌ها رانمي‌دانيد، نكنيد.

* پرسش‌ها را به دقت بخوانيد و اگر متوجه نشديد دوباره آن را بخوانيد و پيش ازاين كه به سوالات پاسخ دهيد به مفهوم آن خوب توجه كنيد.

* زمان امتحان را به تمام پرسش‌هاتقسيم كنيد،اگر پرسشي را ندانستيد، زمان براي آن صرف نكنيد.

* در نوشتن پاسخ‌ها دقت كنيد، هميشه يك پاسخ ضعيف و ناقض بهتر از هيچ است.

* در تحويل ورقه امتحاني عجله نكنيد و درپايان يك بار، پاسخ‌ها و پرسش ها را بخوانيد.

* بااعتماد به نفس و آرامش كامل در صندلي خود قرار بگيريد و به خود تلقين كنيد كه امتحان ساده‌اي در پيش رو داريد و موفق مي‌شويد.

* امتحان را با ياد خدا آغاز كرده و براي آرامش خود، آيه‌اي از قرآن كريم و دعا بخوانيد.

* پس از امتحان توقع و انتظار بيش از توانايي خود نداشته باشيد.

* پس از هر آزمون، ديگر به آن فكر نكنيد و سعي كنيد خودتان را براي امتحان بعدي آماده كنيد.

* در صورت موفقيت در امتحان خود را تشويق و تمجيد كنيد.

* عدم موفقيت در يك آزمون به معناي شكست در همه امتحانات نيست و قبل از مقصردانستن ديگران، تلاش كنيد به نقاط ضعف خود پي‌برده و در جهت رفع مشكل اقدام كنيد

اضطراب امتحان

به نظر می‌رسد قبل از پرداختن به «اضطراب امتحان» و راه‌های مقابله با آن، لازم است با مفهوم كلی اضطراب آشنا شويم. اين پيش‌آگاهی در نحوه كنار آمدن با آن مؤثر می‌نمايد. نكته قابل توجه اين كه اضطراب در حد متعادل آن، برای هر جانداری ضرورت دارد و سازنده است. روانشناسان، اضطراب را پاسخی سازش يافته تلقی می‌كنند، زيرا فرد را در انجام كارها و كسب موفقيت‌ها ياری می‌كند، اسباب نشاط و فعاليتش را فراهم می‌سازد و او را در برابر خطرها و تهديدهای واقعی به حركت وا می‌دارد. مثلاً هنگام رانندگی در جاده لغزنده اضطراب عامل احتياط است. بنابراين وجود اندكی اضطراب سبب می‌شود فرد هنگام رو به رو شدن با منابع استرس‌زا واكنش مناسب نشان دهد و قدرت خلاقيت و سازندگی‌اش را به كار گيرد يا فرد را تحريك می‌كند تا به طور جدی در جهت انجام مسؤوليت مهمی مانند امتحان تلاش كند.
اين نوع اضطراب سازنده و مفيد است و نيز ضرورت دارد. البته وقتی اضطراب از حد متعادل می‌گذرد و در انديشه رسوخ پيدا می‌كند، رفتار شناخت، عاطفه و حتی شرايط جسمانی فرد را مختل می‌سازد و اين همان بعد منفی اضطراب است كه فرد را از رويارويی درست با مشكلات و موقعيت‌های جديد باز می‌دارد.
«اضطراب امتحان» نوعی از اضطراب است كه فرد را درخصوص توانايی‌هايش دچار ترديد می‌كند و توان او را در مقابل امتحان كاهش می‌دهد. فردی كه اضطراب امتحان دارد ممكن است درس را بداند، اما شدت اضطراب، وی را از آشكار ساختن معلوماتش باز می‌دارد.
برخی روانشناسان ريشه اين نوع از استرس و اضطراب را در دو چيز می‌دانند:
«اضطراب امتحان دو علت آشكار و پنهان دارد. علت آشكار اضطراب، هراس از تحقير و آبروريزی است. فرد احساس می‌كند اگر موفق نشود، در برابر دوستان يا خانواده تحقير می‌شود. به عبارت ديگر احساس می‌كند عزت نفس و غرورش با موفقيت ارتباط دارد و اگر امتحان را خراب كند، از احترام ديگران محروم می‌شود». وی در مورد علت پنهان اضطراب می‌گويد: «گاه انسان بدان سبب كه خود را به حركت در مسير طراحی شده به وسيله ديگران ناگزير می‌بيند، دچار اضطراب می‌شود. برخی پژوهشگران عواملی مانند فقدان مطالعه، عدم دريافت مطالعه و يا فقدان مهارت‌ها و روش‌های مطالعه درست را عامل پنهان اين نوع از اضطراب می‌دانند. بنابراين بايد به مهارت‌های مطالعه توجه كافی داشت و مطالب علمی و درسی را با برنامه‌ريزی صحيح و روزانه فرا گرفت تا هنگام امتحان مشكلی پيش نيايد».
محققين در مورد نشانه‌های اضطراب به موارد زير اشاره می‌كنند:
فرد احساساتی نظير اندوه، خشم، خجالت و ... دارد، عرق می‌كند – بخصوص كف دست‌ها – ضربان قلب افزايش پيدا كرده، اندام‌ها می‌لرزد كه گاه اين حالت منجر به سردرد می‌شود. در ادراك فرد اختلال ايجاد شده و او نسبت به موضوع بی‌توجه می‌شود، ميزان يادگيری پايين آمده و تمركز حواس از بين می‌رود. اما اضطراب در شديدترين حالت خود منجر به عدم توانايی انتخاب، نداشتن اميد به آينده و احساس ناتوانی در مقابله با يك كار می‌شود.

چگونه با اضطراب امتحانات مقابله كنيم
نتايج يك پژوهش علمی نشان می‌دهد با تمرين و به كار بستن روش‌های ذيل اضطراب‌های مخرب به راحتی فروكش كرده و فرد می‌تواند با ميزان مشخصی از هيجان و اضطراب مثبت وارد جلسه امتحان شود:
1- با وضو در جلسه امتحان حاضر شويد و نام خدا را با توجه كامل بر زبان جاری كنيد و از او ياری بخواهيد.
2- بعضی از افراد به هنگام امتحان با جملات مأيوس كننده‌ای نظير «موفق نمی‌شوم» و «فايده‌ای ندارد» از خود بدگويی می‌كنند. شما می‌توانيد عكس آن را به كار برده و از خودتان تعريف و تمجيد كنيد.
3- هنگام امتحان به خود بگوييد: اضطراب قبل از امتحان پديده‌ای طبيعی است و هر كسی ممكن است دچارش شود. اين اضطراب باعث نمی‌شود كه امتحانم را خراب كنم بلكه باعث می‌شود خودم را بهتر و بيشتر آماده سازم.
4- اندكی قبل از امتحان احساس اضطراب خود را به طور اغراق‌آميز بيان كنيد، مثلاً بگوييد: «قلبم از شدت تپش می‌خواهد بيرون بزند» حتی به دوستانتان بگوييد كه خيلی ترسيده‌ايد. سعی كنيد اين احساس را پنهان نكنيد. برای آنكه با هر بار گفتن متوجه می‌شويد كه احساس هيجان در حال فروكش است، در حالی كه پنهان كردن باعث شدت آن خواهد شد.
5- ساعتی قبل از امتحان در محل حاضر شويد اما از مطالعه و بحث درباره امتحان پرهيز كنيد.
6- وقتی روی صندلی آزمون نشسته‌ايد دقايقی پيش از شروع، بی‌آنكه توجه كسی را جلب كنيد، چند نفس عميق بكشيد، سپس عضلات بدن را يك‌باره منقبض سازيد، چند ثانيه صبر كنيد و آنگاه همه را رها كرده و به آرامشی كه از نوك پنجه‌های پا به طرف بالا می‌آيد توجه كنيد.
7- هنگام امتحان وقتی در جای مناسب خود نشستيد، چشم‌هايتان را ببنديد و مناظر زيبايی را كه قبلاً ديده‌ايد (رودخانه آرام، كوهستان پربرف، چمنزار زيبا و ...) در ذهن خود مجسم كنيد و خود را در آن محل زيبا ببينيد.
8- پيش از پاسخ دادن به پرسش‌ها يك بار به تمام سؤالات نگاه كنيد و ابتدا پاسخ پرسش‌هايی را كه به طور كامل می‌دانيد بنويسيد.

چگونه مطالعه كنيم تا مضطرب نشويم؟
روانشناسان برای جلوگيری از عدم اطمينان به قوه يادگيری و حافظه به هنگام مطالعه، راهكارهای متعددی را پيشنهاد می‌كنند. همچنين پژوهش‌ها و تحقيقات زيادی در اين زمينه صورت گرفته كه يكی از آنها تحقيق و پژوهش هسته مشاوره اداره آموزش و پرورش بابل است. اين پژوهش توصيه می‌كند: «درس را برای خود خوشايند و «لذت‌بخش» سازيم، «سعی» كنيم تا بر موضوع درسی تسلط پيدا كنيم، بر معنا و مفهوم درس‌ها تأكيد كنيم و از تكرار طوطی‌وار و بدون انديشه اجتناب نماييم. اوقات مطالعه را تقسيم‌بندی كنيم، به طوری كه در بين فعاليت‌های مشكل، فعاليت‌های ساده‌تری را قرار دهيم. پس از دو ساعت درس خواندن 15 تا 20 دقيقه به خود استراحت دهيم. دفعات متعددی را برای مرور و بازدهی مجدد ترتيب دهيم. اگر موفق نشديم كه درسی را تمام كنيم، تماميت‌گرا نباشيم بلكه تا ميزانی كه برای قبولی لازم است به دقت مطالعه كنيم، در محيطی آرام كه موجب تداخل و حواس‌پرتی می‌شود مطالعه نكنيم، به خودمان تلقين مثبت دهيم كه از عهده امتحان و پاسخ به سؤالات برمی‌آييم، برای پاسخ، از سؤالات ساده‌تر آغاز كنيم، وقت خود را طوری تنظيم كنيم كه به موقع در جلسات امتحان حاضر شويم، غذای مناسب و كافی بخوريم و برای آنكه خواب راحتی داشته باشيم و به موقع از خواب بيدار شويم از ساعت‌های زنگ‌دار استفاده كنيم».
يك روانشناس و استاد دانشگاه - در مورد ميزان اضطراب می‌گويد: «هرگاه سطح اضطراب پايين باشد معمولاً عملكرد فرد نيز ضعيف است و اگر اضطراب در حد متوسط باشد عملكرد شخص بيشتر كارايی دارد. اما هنگامی كه اين حالت به سطح بالايی برسد به كارگيری قوه حافظه ضعيف می‌شود و شخص با وجود باهوشی و آمادگی قبلی نمی‌تواند در امتحان موفقيت بالايی كسب نمايد». وی در ادامه به والدين دانش‌آموزان توصيه می‌كند: «والدين نبايد از دانش‌آموزان انتظار نمره بالايی در امتحان داشته باشند. زيرا اگر اين انتظار بالاتر از حد توانايی او باشد و يا اگر به هر دليلی نتواند خواسته و انتظار والدين را برآورده سازد، موجب شكل‌گيری عدم اعتماد به نفس و شكست در امتحانات بعدی می‌شود. گاهی والدين برای آنكه فرزندان خود را به درس خواندن وادار نمايند آنها را با ديگران مقايسه می‌كنند تا به اصطلاح ايجاد رقابت كنند، در صورتی كه اينگونه والدين نادانسته و ناخواسته فرزندان خود را بيشتر دچار رنج و اضطراب می‌كنند».

+ نوشته شده در یکشنبه چهارم اردیبهشت 1390ساعت 16:16 توسط |

به نام خدا

فرا رسیدن سال نو را به شما همکاران عزیز تبریک می گوییم. سال خوب و خوشی داشته باشید .

ساقیا آمدن عید مبارک بادت

وآن مواعید که دادی نرود از یادت

ادامه مطلب

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم اسفند 1389ساعت 9:39 توسط |